Zulme Kör ve Sağır Olmak

27/8/2009

Devekuşunu bilirsiniz. Düşmanı görünce başını kuma sokar, böylece düşmandan kurtulduğunu sanırmış.

O öyle yapıyor, komik duruma düşüyor, düşmanının işini kolaylaştırıyor. Kuzu kuzu teslim ediyor kendini.

O devedir, veya kuştur, bilememeyiz. Onun bu hareketini her duyuşumuzda güzel geçeriz.

Ya bizler deve kuşunun durumuna düşüyorsak bizim hâlimize kim gülecek?

Deve kuşuna bunu anlatan biri çıkacak mı?

Şu insan denen kendini çok akıllı ve bilmiş sanan canlılar var ya, kendilerini sokmayan yılanı gördükleri zaman kafalarını lüks arabalara, yüksek binalara, yumuşak yastıklara sokuyorlarmış.

Bu gün Uygur Türklerinin yaşadıklarını görmemek, duymamak için deve kuşlarının yaptıklarını yapıyoruz ne yazık ki!

Başımızı yumuşak yataklara, mikroplardan arındırılmış siteril havuz sularına, televizyonların eğlence kanallarına sokuyoruz. Sokuyor ve zulme kör ve sağır hâle geliyoruz.

Bütün insanlık bu durumda…

Böyle olmasaydı dün Gazze’de yaşananlar bugün Sincan’da yaşanır mıydı?

Irak’ta, Afganistan’da daha bilmem nerelerde sayısız zulüm örneği yaşanır mıydı?

Zulme kör ve sağır yaşadıkça zulmün bize ulaşmayacağı kanaatine varıyoruz. Zulüm gelip kapımıza dayandığında bize, semayı yırtan çığlıklarımızı bizim gibi kör ve sağır başka insanlara duyuramıyoruz. Sitemler yükseliyor sonra. Yazıklanmalar.

Biz ne yaptık ki başkaları için, onlardan bizim için bir şeyler yapmalarını isteyelim.

Gittikçe modernleşen ve uygarlaşan dünyada yaşam standardını yükseltmeye çalışan insanlık zulme bir önlem geliştirmiyor, geliştiremiyor.

Televizyon kanalını değiştirerek görmezden geliyor insanlar. Sincan haberlerinden sonra otellerin erken rezervasyon kampanyalarından söz ediyor televizyon kanalları. Yaz konserlerinden, caz konserlerinden haberler veriyor. Haberin ardından cümbüşlü programlar yayınlanıyor TV ekranlarında. Bütün bunlar insanlığın kör ve sağırlığını artırıyor. Gün geçtikçe katılaşan bir kör ve sağırlık oluyor bu.

Acıya üzülen, dünyada mutlu yaşamak isteyen insanlarız. Gazze’de, Bağdat’ta, Sincan’da yaşayan insanlar da tıpkı bizim gibi insandır. Onların da gülmeye, sevinmeye, gökyüzünde uçurtma uçurmaya, akşam olunca evlerinde mutlu bir şekilde zaman geçirmeye hakları vardır.

Onların elinden bu hakları alınıyorsa, sokaklarından kan akıyorsa onların dertleri ile dertlenmek, onlara el uzatmak, düşmanlarına dur demek insan olarak görevimizdir. Aksi halde başını kuma sokan deve kuşundan farksız hâlde oluruz.

İnsana deve kuşu olmak yakışmaz.

İnsana zulme karşı kör ve sağır olmak yakışmaz.

İnsana, bir yerde insanlar zulüm içinde yaşarken gülüp eğlenmek yakışmaz.

İnsana insanlık yakışır.

Bize insanlık yakışır.

 

 

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder
0 yorum yazilmistir
« Önceki -